Maandag 13 september 1999
Breien
Het eiland Taquile ligt niet ver van Amantaní. Ook hier moet vanaf de aanlegsteiger weer naar boven worden gelopen. Het pad loopt langs de rand van het eiland omhoog waardoor de steilte meevalt. De begroeiing is groener en gevarieerder dan op Amantaní, het doet bijna mediterraan aan tegen het donkerblauwe water van het Titicacameer. Je heb daardoor minder het idee dat je nog steeds op bijna 4000 meter hoogte bent. Boven ligt het enige dorp op het eiland, Huillanopampa. Het is niet veel meer dan wat bebouwing rond het Plaza de Taquile, een plein zonder opsmuk. Er is weinig te beleven, de tijd tik er traag weg en dat maakt de plek juist zo heerlijk. Ik strijk neer voor een mate de muña, een kop heet water met een struikje munt erin. De plant groeit weelderig op Taquile en Amantaní en lijkt eigenlijk meer op tijm dan op munt.
Op heel Taquile lopen mannen te breien. Ze zitten er niet bij, ze lopen, over de hobbelige en steile paadjes van het eiland met de bolletjes wol om hun middel en in hun broekzak. Het is ingewikkeld breien met vier pennen, ze maken namelijk mutsen, maar ze lopen er niet minder snel door. Het worden lange mutsen en ze maken deel uit van de plaatselijke klederdracht. Getrouwde mannen dragen mutsen die rood als basiskleur hebben, bij vrijgezelle mannen is alleen de onderkant rood en de bovenkant wit.
Feest in Puno
Wanneer we weer terug zijn in Puno is het er groot feest. Door de straten trekt een bonte optocht van mannen met belletjes aan de cowboylaarzen, vrouwen in schuddende korte rokken en mannen en vrouwen in monsterlijke uitdossingen van lamawol. Langs de stoet staan de mensen dicht op elkaar gepakt te kijken. Zeventig verschillende groepen schijnen er mee te lopen. Ze moeten in rondjes lopen, dat kan niet anders, want om vier uur loopt de stoet dansend en spelend door de hoofdstraat en om negen uur nog steeds.
In Puno is na tien dagen mijn grote rugzak toch nog opgedoken, na wie weet welke omzwervingen. Wat een weldaad, zoveel kleding. Onnodig veel, zeker de helft kan in de rugzak blijven. Het reizen met lichte bagage is stiekem heel goed bevallen.