Opladen in La Paz

Opladen in La Paz
Zondag 19 september 1999

Smokkeltaxi

In Oruro zitten we in alle vroegte in de taxi van het treinstation naar het busstation. Het dashboard van de taxi zit aan de passagierskant, met een groot gat op de plek waar ooit het stuur zat. Het stuur en de pedalen zijn naar de linkerkant verplaatst. De taxi is een omgebouwde smokkelauto! Als ik erop let zie ik dat zeker de helft van de witte taxi’s* omgebouwde auto’s uit Japan zijn. De meeste exemplaren zijn optisch professioneler omgebouwd, met ook het dashboard naar de linkerkant verplaatst. Of alle meters dan nog werken zoals in de taxi waar wij in zitten is de vraag. Bij netjes omgebouwde auto’s verraadt alleen de omgekeerde slag van de ruitenwissers dat het om smokkelauto’s uit Japan gaat.

* In Bolivia rijden officiële witte taxi’s met een bordje op het dak en een soort grijze taxi’s, gewone auto’s in alle soorten en kleuren met een taxisticker achter de voorruit geplakt. De grijze taxi’s mogen officieel in een beperkt gebied van de stad opereren. De chauffeurs lappen dat echter massaal aan hun laars door de sticker eenvoudig van de voorruit te halen (hij plakt als een soort klittenband) als er eenmaal passagiers in de auto zitten.

Opladen

Vandaag is wat een verloren dag, hersteldag zou je het ook kunnen noemen. Ik ben niet de enige die er last van heeft, ook de niet-zieken puffen vandaag uit. We hebben onszelf ook wel een erg straf tempo opgelegd en dat begint nu op te breken. Hier in La Paz slapen we voor het eerst sinds aankomst in Lima weer twee achtereenvolgende nachten in hetzelfde hotel.

Bij aankomst heb ik weer zin in eten, pannenkoekjes met honing. Dan een lange warme douche. In La Paz is onbeperkt warm water doordat de douches middels elektriciteit worden opgewarmd. Het ziet er gevaarlijk uit en dat zal het ook wel zijn. Er lopen twee elektriciteitsdraadjes naar de grote plastic douchekop, met ergens halverwege isolatieplakband om de losse eindjes te verbinden. De enige beveiliging is een stop die doorslaat als er kortsluiting ontstaat. Nergens een transformator, er staat gewoon 220 volt op de douchekop. Wanneer de doucheruimte vol stoom staat, lijkt het me verstandig om maar onder de douche vandaan te komen.

Schrijven, lezen, slapen en een halve warme maaltijd. Vanaf morgen kan ik er weer stevig tegenaan.

calle Sagarnaga in La Paz, Peru

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *