Woensdag 29 september 1999
Inca-meesterbouwers
Je moet het even weten, anders zie je ‘m over het hoofd. In de schitterende Inca-muur in de smalle Calle Hatunrumiyoc zit een grote steen met twaalf hoeken. En elke rechte zijde van de steen sluit naadloos aan op de omringende stenen, net als bij de rest van de Inca-muur. Gefascineerd laat ik mijn vingers over de naden glijden en probeer me voor te stellen hoe de stenen zo precies passend zijn gemaakt. Het moet enorm arbeidsintensief en bovendien secuur werk zijn geweest. Het kan niet anders dan dat er instrumenten aan te pas zijn gekomen om de hoeken van de tegen elkaar liggende stenen mee te meten. Hoe hebben die Inca’s die muren toch gemaakt? Er zijn best veel van dit soort muren in Cuzco en omgeving, terwijl nog maar een fractie van alle oorspronkelijke Inca-bouwwerken over is. Ik verwonder me ook over de willekeurige vorm van de stenen. Waarom al die ingewikkelde hoeken, het zou toch veel eenvoudiger zijn om alle stenen gewoon rechthoekig te maken?
Op een plein liggen tientallen Peruanen te luieren, vooral mannen. Ze eten wat of soezen in de schaduw. Om één uur precies blaast iemand op een fluit en komt iedereen in beweging. De schaft is voorbij. De mannen zoeken hun plekje weer op bij de stapels stenen die op het plein liggen. Ze zetten een stuk glimmend golfplaat schuin tegen een stok aan zodat ze in de schaduw ervan kunnen werken. Stenen hakken. Binnen twee minuten klikt alom getik, een symfonie van beitels op steen. Een paar mannen metselen van de stenen een muurtje. Tussen de stenen is flink wat specie nodig om er een strak muurtje van te maken. Specie… zijn dit nu de afstammelingen van de befaamde Inca-meesterbouwers?