Máni

Máni

Routekaart

Máni is de middelste van de drie zuidelijke uitlopers van de Peloponnesos. Deze route over het schiereiland Máni is te doen in één dag, maar het is wat krap. De verstilde vissersdorpen en heldere baaien nodigen uit om langer te blijven luieren. Plan een dag extra om aan die verleiding te kunnen toegeven.

Fonéas strand

Fonéas is een kleine verleidelijke baai, knus omsloten door ruige rotsen. Het witte keienstrand is niet heel comfortabel, maar het zeewater is helder en felblauw gekleurd. Midden in de baai ligt een markante rotspunt, als kers op de taart.

De naam van de baai is minder aanlokkelijk. Fonéas betekent in het Grieks moordenaar. De naam zou te danken zijn aan een piraat die door schipbreuk in de baai strandde. De piraat verbleef in de grot op het strand en overviel en vermoordde passanten, totdat hij zijn schip uiteindelijk weer had gerepareerd.

Fonéas strand in Máni op de Peloponnesos

Ágios Nikólaos

Ágios Nikólaos is zomaar een vissersdorp, zonder bijzondere trekpleisters. Maar wat is het een zalige plek. In de kleine haven dobberen kleurrijke vissersboten en langs de kade liggen gezellige terrassen. Toch is het nauwelijks toeristisch. Het dorp is niet veel meer dan een strook huizen langs zee met robuuste gevels, tegen een decor van woeste bergen.

Ágios Nikólaos in Máni op de Peloponnesos

Lagkadá

Vlak voordat de doorgaande weg Lagkadá in draait, is er een fraai panorama over het bergdorp. Om daarvan te kunnen genieten ligt een keurig betegeld pleintje met bankjes langs de weg. Het is een perfecte plek voor de lunch die we vanochtend bij de Lidl hebben ingeslagen.

uitzicht op Lagkadá

Liméni

Van oudsher is Liméni de haven van het stadje Areópoli. Maar vreemd genoeg heeft Liméni geen echte haven. De paar bootjes die er zijn, liggen voor anker in de baai. Liméni is ook geen badplaats, er zijn geen stranden. Wat is dan de aantrekkingskracht? Liméni ligt vooral mooi en chique te zijn. Een lustoord om mee te pronken op sociale media. De huizen staan op de rotsen direct aan het azuurblauwe water, met de ruige bergen op de achtergrond. Ze zijn vrijwel allemaal in gebruik als hotel, vakantiewoning of restaurant.

Liméni in Máni op de Peloponnesos

Areópoli

Dit bergdorp is de hoofdstad van Máni. Het is een tikje groter dan dorpen in de omgeving en heeft meer voorzieningen. Rond het centrale plein is veel gezelligheid. Toch rijden we door, bij gebrek aan tijd. Afgelopen dagen hebben we al genoeg bergdorpen bezocht in het binnenland van de Peloponnesos.

Mézapos

Mézapos is een piepklein vissersdorp zonder veel vertier. Het is vooral de moeite waard door de bijzondere kustlijn. De loodrechte geelwitte kliffen vormen bij Mézapos een perfect ronde baai met een nauwe doorgang. De vorm doet denken aan een zinkgat en zo is het misschien ooit wel ontstaan.

Mézapos in Máni op de Peloponnesos

Geroliménas

Geroliménas is geen pittoresk vissersdorp, zoals meerdere websites je willen doen geloven. Het is een lelijk samengeraapt zootje. Toch heeft Geroliménas ontegenzeglijk charme. De charme van een plaats aan het einde van de wereld. Een laatste baken van menselijk leven, tussen woestijnachtige bergen en de eindeloze zee.

Geroliménas

Váthia

Ooit was Váthia een baken van verzet tegen invasies door buitenlandse overheersers. Tegenwoordig is het een spookdorp met twee gezichten.

Verder lezen

torenwoningen in Váthia op de Peloponnesos

Gythio

Na een rondrit door het dunbevolkte Máni, voelt Gythio als terugkeer in de bewoonde wereld. Gythio heeft een serieuze haven, met statige en kleurrijke panden langs de kade. Daarachter zijn de huizen tegen een licht glooiende heuvel gebouwd. Het is een heerlijk levendige plaats met veel restaurants en enkele hotels, perfect om te overnachten.

Wij verblijven twee nachten in Gythio, maar zijn er vooral bij avond. Het verkennen en fotograferen van het stadje schiet er bij in.

Dimítrios scheepswrak

Een gestrand vrachtschip is in essentie natuurlijk een afschuwelijke bak vuilnis. Zo een waarvan je je ogen het liefst afwendt, net als voor de karkassen van mislukte bouwprojecten. Maar naarmate het object ouder wordt en in verregaandere staat van ontbinding verkeert, kantelt lelijkheid naar een vorm van schoonheid. Zo ook bij het scheepswrak van de Dimítrios, op het strand van Valtáki. Het is hevig aangevreten door roest, maar wat schittert het scheepswrak prachtig in het namiddaglicht. Het is eigenlijk zonde dat het zo is beklad met graffiti.

Dimitrios scheepswrak bij Gythio op de Peloponnesos

De geschiedenis van hoe de Dimítrios hier eind 1981 is gestrand is vrij prozaïsch. De kapitein werd ernstig ziek en het schip meerde aan in de haven van Gythio, zodat hij in het ziekenhuis kon worden opgenomen. In de maanden erna raakte het geld op, werd de bemanning ontslagen en zaten de havenautoriteiten van Gythio in hun maag met het schip. Voor de veiligheid werd het buiten de haven voor anker gelegd. Daar raakte het schip bij slecht weer op drift en eindigde op de plek waar het nu ligt.

doorkijkje in het Dimitrios scheepswrak bij Gythio op de Peloponnesos

Bronnen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *