Een middeleeuws bondje
Tours de Merle houdt zich goed verscholen, diep in de binnenlanden van de Corrèze. De weg ernaartoe was stil en er staat nog geen handvol auto’s van bezoekers geparkeerd langs de weg. Bij de eerste aanblik oogt de middeleeuwse vesting niet direct imposant, tussen de overvloedig beboste heuvels. Twee torens staan fier overeind op de rotsen, volledig gerestaureerd. De andere torens zijn ruïnes. Die zijn ook echt wel flink opgeknapt, maar er is niet getracht ze volledig te herstellen. Juist in dat zichtbare verval schuilt de aantrekkingskracht.
Het bijzondere aan Tours de Merle is dat het niet een kasteel was van één machthebber. Meerdere heren deelden het gezag, in die tijd een gebruikelijke bestuursvorm in de regio Limousin. Een bondje om samen sterker te staan, maar ongetwijfeld ook met onderlinge intriges. De heren deelden de vesting van Tours de Merle, maar wel ieder met een eigen toren voor hun familie. De eerste toren dateert uit de 12e eeuw en werd bewoond door familie de Merle. De overige torens zijn in de loop der eeuwen bijgebouwd voor andere families, waarvan de Pesteil en de Carbonnières de bekendste zijn.
Bewoner onbekend
Er loopt een wandelpad naar beneden, naar de toegang tot Tours de Merle. Daar wordt de keuze voor deze plek duidelijker. De torens staan bovenop een steile rotspartij, waar de rivier de Maronne als een natuurlijke gracht omheen kronkelt. Tegenwoordig is het door indamming een tam stroompje, maar in de middeleeuwen moet het water er woest hebben gestroomd.
Om bij de toegangspoort van Tours de Merle te komen moet een lange stenen trap worden beklommen, de Calle del Ferrador. Achter de toegangspoort ligt prominent de ruïne van Logis aux Sept-Écus, het huis van de zeven schilden. De toren dateert uit de eind 14e of begin 15e eeuw en curieus genoeg is er niets bekend over de bewoners.
Via trappetje gaat het verder naar Logis du Rocher de Merle en in die toren verder omhoog tot op het dak. Als een kasteelheer kun je er perfect de complete vesting en de omgeving van Tours de Merle overzien. De volledig met bos bedekte heuvels waren in de middeleeuwen gecultiveerd, met velden waar gewassen werden verbouwd en vee werd gehouden. Kruip-door-sluipdoor gaat het vanaf het dak weer naar beneden, langs enkele kamers die een impressie geven van hoe er in werd geleefd.
Er ligt zowaar een klein pleintje binnen de versterking, Plaça del Ferrador. Het is een vlak stukje terrein tussen de twee rotsen waarop Tours de Merle is gebouwd. Op de volgende rots staan de twee torens die compleet zijn, Tour de Pesteil en Tour de Carbonnières. Achter die rots gaat het pad omlaag naar de oever van de rivier, waar het gewone volk woonde. Van hun huizen zijn nauwelijks overblijfselen.
Praktische informatie
Er is een ruime hoeveelheid pakkeervakken langs de weg voor bezoekers van Tours de Merle. Parkeren is gratis. Bij een schuurtje naast de weg ligt een picknickplaats met uitzicht op Tours de Merle. Daar begint ook het wandelpad van zo’n 300 meter naar de kaartverkoop bij de ingang.
Meer informatie voor een bezoek, zoals openingstijden en prijzen, is te vinden op de officiële website van Tours de Merle.
- In de winterperiode is Tours de Merle gesloten.
- Het is mogelijk om online tickets te kopen. Zelf heb ik gewoon ter plekke een toegangskaartje gekocht, dat was begin juli en het was erg rustig.
- Bij het ticket krijg je een QR-code. Die geeft toegang tot een digitale gids, die je tijdens het bezoek kunt lezen of beluisteren op een smartphone. Mits je in dit afgelegen gebied mobiel Internet hebt, wat bij mij niet het geval was.
Bronnen
- Historische achtergrond op de website van Tours de Merle.
- Digitale gids voor het bezoek aan Tours de Merle.
