Uitkijken naar een vergezicht
Enigszins verbouwereerd wandel ik langs een maisveld vlak buiten Saint-Sozy. Vanaf het dorpsplein van Saint-Sozy had ik keurig de route van de wandeling Des Rochers et des Hommes gevolgd. Het ging meteen flink omhoog door het bos en ik verheugde me al op vergezichten over het dal van de rivier de Dordogne. Het wandelpad liep zoals verwacht over de helling boven het dal. Maar door de dichte begroeiing heb ik hooguit een glimp van een vergezicht gezien. Toen ging het pad weer omlaag en bracht me terug naar de vlakte van het dal.
Even verderop is er weer een smal paadje dat tegen de helling op het bos in loopt. Er staat een duidelijke wegwijzer bij, dit is de juiste route. Deze klim is nog steiler dan de vorige en ook hier belemmert de dichte begroeiing het uitzicht over de vallei. Maar na een minuut of tien wordt het klimmen beloond met een fraai vergezicht, al moet ik daarvoor wel speciaal een stukje van het wandelpad af. Niet ver daarna opent het bos zich en is de top bereikt. Op Roc Coulon is een heus observatiepunt aangelegd. Het ligt boven een bocht in de rivier, waardoor je de Dordogne prachtig door het dal ziet stromen.
De route gaat rustig omlaag over een karrenspoor tussen de glooiende landerijen. Het gaat over in een verharde weg en komt uit in het gehucht Blanzaguet. Vanuit het dorp heb je mooi uitzicht op Château de Belcastel, dat hoog op een rotspartij aan de overkant van de rivier ligt. Het steekt net boven het weelderige groen uit.
Prehistorisch onderdak
Vanuit Blanzaguet gaat de wandeling via een andere route terug naar Saint-Sozy. Dat wandelpad loopt over een richel langs de voet van de loodrechte kalksteenkliffen van Roc des Monges. De rotswand leunt zelfs een beetje over het paadje heen. De helling omlaag onder de richel is niet al te steil en dichtbegroeid, waardoor het nergens eng wordt. Hier en daar zijn holtes in de rotswand. Het is waar de wandeling de naam Des Rochers et des Hommes – rotsen en mensen – aan te danken heeft. De grotten in de rotswand werden door de prehistorische jager-verzamelaars gebruikt als onderdak.
Het laatste deel van de wandeling is over een vlak asfaltweggetje in het dal van Saint-Sozy. Er rijdt geen verkeer, het is een doodlopende weg. Langs de weg liggen boomgaarden met majestueuze walnotenbomen, tegen het decor van de rotspartijen waar ik eerder overheen ben gewandeld. Op de top van Roc Coulon zie ik als herkenningspunt de lelijke telefoonmast die naast het uitzichtpunt over de vallei staat.
Wandelkaart
- De wandeling start op het dorpsplein van Saint-Sozy. Parkeren kan op het dorpsplein zelf of in de parkeervakken langs de hoofdweg door Saint-Sozy (D15).
- De wandeling is over het algemeen goed aangegeven als Des Rochers et des Hommes. Soms staat er ook alleen Blanzaguet als bestemming op een bordje. In de straatjes van Saint-Sozy is het wat speuren, aan de hand van de wandelkaart.
Bronnen & meer informatie
De wandelroute heb ik gevonden in de Rother wandelgids voor de Dordogne. De wandeling staat ook goed beschreven op de website van Office de Tourisme Vallées Lot & Dordogne.
