Plan B
Het regent wanneer ik wakker word. In een monotoon ritme klateren de regendruppels op de tent. De weer-app geeft aan dat het de hele dag druilerig blijft. Geen uitnodigend weer om te gaan wandelen. Ik schakel over op plan B en open op de telefoon de website van Gouffre de Padirac. De ochtend is al bijna volgeboekt, er zijn duidelijk meer mensen met dit regenplan. Ik boek een ticket voor het eerste vrije tijdslot, om kwart voor twaalf.
Ruimschoots op tijd ben ik bij de entree van Gouffre de Padirac. Het is een toeristische trekpleister van formaat. Op de website zag ik dat er elk kwartier maximaal 125 tickets zijn. Een gemiddeld bezoek duurt anderhalf uur, dus er zijn vandaag continu rond de 750 bezoekers in het grottencomplex. De toestroom van al die mensen is perfect georganiseerd. Onder een luifel staat een keurige rij te wachten voor het eerstvolgende tijdslot. Er lopen medewerkers langs de rij om de toegangsbewijzen te controleren. Dan wordt de groep doorgelaten naar een volgend vak, op de trappen voor het gebouw dat toegang geeft tot Gouffre de Padirac. Daar worden instructies gegeven voor het gebruik van de audiotour en worden de apparaten uitgedeeld in ieders gewenste taal.
Een gapend gat in de grond
Het afdalen naar de bodem van Gouffre de Padirac is spectaculair. Tegen de grotwand is een metalen stellage gebouwd met daarin trappen die naar beneden zigzaggen. De constructie is helemaal open, zodat je meter voor meter ervaart hoe je verdwijnt in de enorme diepe put. Eenmaal beneden blijf ik maar gefascineerd naar boven staren, naar het bijna volmaakt ronde gat waardoor het daglicht de 75 meter diepe schacht binnenvalt.
Ooit was Gouffre de Padirac een hoge afgesloten grot, zonder dat gat naar de buitenwereld. Waarschijnlijk is de bovenzijde van de grot al honderdduizenden jaren geleden ingestort door erosie. Het gapende gat in de grond is in ieder geval al sinds mensenheugenis bekend en vooral inspiratiebron voor duistere legenden. Er zijn bij verkenningen rond 1900 restanten van eerdere menselijke aanwezigheid gevonden op de bodem van Gouffre de Padirac. Overblijfselen uit de 14e eeuw wijzen op een mogelijk gebruik als toevluchtsoord tijdens de Honderdjarige Oorlog. Andere resten zijn van mogelijke salpeterwinning aan het einde van de 16e eeuw.
Verborgen doorgang
Op de bodem van Gouffre de Padirac is een doorgang die nog verder de aardse diepte in gaat, tot 103 meter onder de oppervlakte. De passage werd in 1889 ontdekt door Édouard-Alfred Martel. Die naam komt veel terug, hij wordt beschouwd als de ontdekker van de ondergrondse wereld die ik op het punt sta te betreden. Martel had ook de visie om de uitzonderlijke schoonheid van het grottencomplex met het brede publiek te delen. In 1899, tien jaar na zijn ontdekking, werden de eerste toeristen verwelkomd.
De doorgang komt uit bij een ondergrondse rivier, die onder hoge natuurlijke gewelven door de rotsen meandert. In deze Galerie de la Source is parallel aan het smalle stroompje een betonnen wandelpad aangelegd. Ik kijk weer vooral naar boven, naar de onnavolgbare vormen van de door de rivier uitgesleten rotsen. Daar waar de rivier breder wordt stopt het wandelpad en is een aanlegsteiger waar gondels af en aan varen. Na een paar minuten wachten mag ik aan boord, voor een boottochtje over de ondergrondse rivier.
Ondergrondse kathedraal
Na vijfhonderd meter kalm punteren meert de gondel aan en kunnen bezoekers wandelend verder door de onderaardse gang. Daar ben ik blij mee, want op de boot was het te donker en te wiebelig om goede foto’s te maken. Ik pak nu ook mijn telefoon erbij, die lijkt de schemerwereld scherper vast te leggen dan mijn fotocamera. De rotswanden zijn hier anders dan in de Galerie de la Source, met druipsteenformaties langs de wanden in soms opvallende kleuren. De gang komt uit bij Lac des Gours, een klein ondergronds meertje dat is gevormd door een natuurlijke dam in de rivier. Het water is kraakhelder en weerspiegelt de rotsen die erboven hangen.
Wanneer je denkt de grotten wel ongeveer gezien te hebben, volgt een grandioze apotheose. Vanaf Lac des Gours gaat een trap naar boven en komt uit in een reusachtige koepelgrot, de Salle du Grand Dôme. Het plafond van de koepel is tientallen meters hoog en door de grillig gevormde druipsteenformaties langs de rotswanden lijkt het wel de rijkversierde koepel van een kathedraal. Zo moet de diepe toegangsschacht van Gouffre de Padirac er ook ooit uit hebben gezien, voordat het dak ervan instortte.
Langs de rand van de koepel gaan trappen verder en verder omhoog. Als kers op de taart ligt er op een verhoging midden in de koepelgrot een meertje, Lac Supérieur. In het meertje staat als een soort spreekgestoelte een barokke sculptuur, Pile d’Assietes. Het is door de eeuwen heen gevormd door waterdruppels die vanaf het koepeldak omlaag zijn gevallen.
Sprookjeskloof
Ergens hoog in de koepel is een doorgang naar een smalle kloof, die net zo diep is als dat de Salle du Grand Dôme hoog is. Hier gaan de trappen weer tientallen meters omlaag, langs de Grande Colonne. De druipsteenwanden van de kloof zijn overweldigend, in bizarre vormen en kleuren. Het is alsof je er afdaalt in een onbekende sprookjeswereld. Maar helemaal beneden liggen de gondels weer klaar, om je terug te varen richting het gapende gat in de grond waar de ondergrondse reis begon.
Praktische informatie
Routekaart
Onderstaande tekening geeft een impressie van de tocht die je onder de grond aflegt. In werkelijkheid kronkelen de Galerie de la Source en de ondergrondse rivier, maar die dimensie is op de tekening niet weer te geven. Bij Lac des Gours en Salle du Grand Dôme wandel je in een lus langs de hoogtepunten.
Parkeren
Er zijn twee grote gratis parkeerterreinen die je vanzelf langs de weg ziet liggen wanneer je naar Gouffre de Padirac rijdt. Eentje ligt ten zuiden, de ander ten noorden en vanaf beide is het hooguit 100 meter lopen naar de ingang van Gouffre de Padirac.
Bezoeken
Het is aan te raden om tickets vooraf online te reserveren. Je kunt tickets ook bij de ingang kopen, maar dan is de kans groot dat je lang moet wachten voordat je naar binnen kunt. Ter indicatie: om 9:15 uur reserveerde ik online en het eerste beschikbare tijdslot was toen 11:45 uur. Online reserveren kan op de website van Gouffre de Padirac. Daar is ook meer praktische informatie te vinden, zoals openingstijden en prijzen.
De meeste bezoekers boeken de self-guided audiotour, waarin het retour per boot over de ondergrondse rivier is inbegrepen. De audiotour is erg fijn, want je kunt helemaal in eigen tempo door de grotten wandelen en krijgt via de koptelefoon toch achtergrondinformatie. Het systeem werkt ingenieus: op basis van je locatie wordt de relevante informatie afgespeeld. Helaas bleek mijn audiotour niet goed ingesteld, ik had de kinderversie in het Nederlands meegekregen. De theatrale tekenfilmstem was nogal indringend en heb ik maar snel afgezet.
Bronnen & meer informatie
- Officiële website van Gouffre de Padirac
- Wikipédia over Gouffre de Padirac
- Office de Tourisme Vallée de la Dordogne
- Artikel op Routard.com over Gouffre de Padirac
