Côte de Granit Rose

Côte de Granit Rose

Struinen over roze graniet

Bij het strand van Perros-Guirec is nog niets te zien van de roze granietkust. Of toch wel? In het voorbijgaan valt me ineens op dat de stoepranden van de boulevard zijn gemaakt van roze graniet. Een wel heel subtiele manier van deftig doen. Links van het strand wandel ik Sentier des Douaniers op, het oude grenswachterspad langs de kust. En zodra het wandelpad in een bocht de baai verlaat, gloren in de verte de oranjeroze keien van Côte de Granit Rose.

Sentier des Douaniers met in de verte Côte de Granit Rose

Eenmaal bij de rotsen van de roze granietkust ben ik niet te houden. Zodra het kan, dwaal ik van het pad af om over de keien te struinen. De terugtrekkende vloed poetst de stenen langs de kustlijn nog eens extra goed op. Ze flonkeren in de zon als reusachtige edelstenen.

huppen over de keien bij Côte de Granit Rose

Sentier des Douaniers is nu niet meer dan een leidraad om iedere rotspartij langs het wandelpad zorgvuldig te verkennen. Huppend van steen naar steen zie ik de roze granietkust telkens vanuit een nieuw verrassend perspectief. Rotsenstapels in een bed van bloeiende heide of met een panorama over de diepblauwe zee. De vuurtoren op de rotsen of een baai tussen de rotsen. En vooral heel erg veel grote keien in bizarre vormen. Côte de Granit Rose is één groot kunstwerk en tegelijk een grote speeltuin. Een onweerstaanbare combinatie waar ik niet raak uitgekeken en uitgespeeld.

bloeiende heide aan de Côte de Granit Rose
zeilboor langs de Côte de Granit Rose
panorama over zee aan de Côte de Granit Rose
vervallen wachtershut aan de Côte de Granit Rose

300 miljoen jaar

Uitkijkend over Plage de la Bastille raak ik aan de praat met een jong stel uit het mijngebied van Noord-Frankrijk. Al mijmerend vroegen ze zich af hoe het wonderlijke landschap van Côte de Granit Rose zich heeft gevormd. Daarop moet ik hen het antwoord schuldig blijven. Maar het is een interessante vraag die blijft hangen. En na wat speurwerk op het wereldwijde web weet ik nu het antwoord. Bij deze 300 miljoen jaar kort samengevat.

  • De oorsprong van het graniet is een magmakamer onder het aardoppervlak.
  • De kleur van het graniet wordt bepaald door de mineralen waaruit het vloeibare gesteente in de magmakamer is samengesteld. In dit geval bestaat het uit ongeveer 50% orthoklaas (orthoclase feldspar) en dat geeft de roze kleur.
  • Het vloeibare gesteente is langzaam gaan stollen. Dat proces duurt een paar honderd duizend jaar.
  • Door drukverschillen en bewegingen van de aarde ontstaan er tijdens en na het stollen scheuren in het graniet.
  • De zachte aardlagen op en rond het graniet verdwijnen door erosie. Het graniet uit de magmakamer verschijnt langzaam aan de oppervlakte.
  • De erosie krijgt ook vat op de scheuren in het graniet. Door vochtige grond en weer en wind worden de scheuren groter en het graniet verbrokkelt in keien.

Bronnen: Blue Marble Earth en Maison du Littoral. Op beide websites vind je een uitgebreidere uitleg met verhelderende illustraties.

Phare de Mean Ruz
balancerende rots Coquille de St. Jacques aan de Côte de Granit Rose
Plage Saint-Guirec
Château de Costaérès

Wandelkaart

  • De wandeling ben ik gestart bij het casino in Perros-Guirec. Daar is veel gratis parkeergelegenheid, bijvoorbeeld op parkeerterrein Thalassa. Het is vanaf het casino zo’n twee kilometer wandelen over Sentier des Douaniers voordat je bij de Côte de Granit Rose bent.
  • Er is ook een gratis parkeerterrein vlakbij Côte de Granit Rose. Dat scheelt in totaal vier kilometer wandelen, terwijl je niets mist van de spectaculaire roze rotsen.

Meer informatie

Pal aan de wandelroute ligt Maison du Littoral. Er is informatie te vinden over de kust in de vorm van exposities en brochures. Hou er rekening mee dat de openingstijden beperkt zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *