Donderdag 27 juni 2002
Een ongewoon restaurant
Voor de deur van restaurant El Biki staan zo’n twintig mensen te wachten. Michelle en ik sluiten aan door te vragen naar el ultimo, de laatste in de rij. Door de glazen pui zien we de gasten in het restaurant aan hun tafeltjes eten. Vlak achter de deur staat een bord waarop een grote hoeveelheid buffetgerechten met prijzen staat opgesomd. Net als de andere wachtenden nemen het vanachter het glas het menu door en proberen alvast een keuze te maken. Wanneer er geen mensen met dienbladen meer langs de vitrines van het buffet schuiven, opent de portier de deur en laat een afgepaste hoeveelheid nieuwe klanten binnen. Vlak voor onze neus gaat de deur weer dicht.
Er zijn twee dingen die El Biki bijzonder maken. Het is een vegetarisch restaurant, wat wonderlijk mag heten in dit door vlees geobsedeerde land. En de prijzen zijn in pesos, geen alledaags betaalmiddel in restaurants. Eenmaal binnen maken we op basis van het uiterlijk en soms een aanvullende toelichting van het personeel een selectie uit de gerechten. Het zijn allemaal koude gerechten die er nogal macrobiotisch uitzien. Michelle en ik stouwen onze dienbladen vol met verschillende hapjes om uit te proberen. De smaak varieert enorm. De gebakken rijst, de ondefinieerbare kroketjes, de vegetarische hamburger met ketchup en mayonaise, de gevulde aubergine en als toetje de maïsdonut met honingsaus smaken uitstekend. Een naar gras smakend bord spaghetti en een slijmerige salade zijn volslagen missers.
Beeldentuin
We gaan naar de oude stad om nogmaals de galeries aan te doen die afgelopen dinsdag gesloten waren. Ik ben verrast door de mooie schilderijen en zeefdrukken die ze verkopen. Alles is van Cubaanse kunstenaars. De prijzen van rond de honderd dollar zijn wel erg aantrekkelijk voor aan mijn nog altijd kale woonkamermuren thuis. De twee galeries tegenover de basiliek van San Francisco de Asís hebben hun binnenplaats ingericht als beeldentuin met moderne kunstobjecten. Een roestige regenpijp is bovenin bewerkt tot een gezicht. Een grote steen is uitgehold en de binnenkant is bewerkt tot een klas kinderhoofdjes. Van staaldraad is een levensgrote fiets gevlochten met daarop twee mannen, eveneens van staaldraad. Hun hart, hun hersenen en hun testikels zweven als opvallende massieve blokken binnen het draadwerk.
